Gewapende overval blijft Anke achtervolgen
25-10-2017
MEDEWERKSTER PLUS VERTELT OVER DE IMPACT VAN DE OVERVAL OP 18 MAART

Gewapende overval blijft Anke achtervolgen

Op 18 maart, in het begin van de avond, werd supermarkt Plus Huls van den Nieuwboer aan de Oude Hengeloseweg overvallen. De gewapende 48-jarige Enschedeëer eiste geld en sigaretten bij de servicebalie en ging er vervolgens in een gestolen auto vandoor. Het voorval heeft veel indruk gemaakt, zeker op Anke ten Dam. Zij was de medewerkster die oog in oog kwam te staan met de man en gedwongen werd te doen wat hij beval.

 

Een half jaar later heeft de 23-jarige Anke er nog steeds moeite mee om over de gebeurtenissen te praten en worstelt ze nog elke dag met de beelden in haar hoofd en de gevoelens van angst en onveiligheid die de overval bij haar los hebben gemaakt. Zodanig zelfs dat ze heeft moeten besluiten om haar werk bij de Plus op te zeggen om niet langer geconfronteerd te worden met de plaats van het delict.

 

Gewapende overval

De bewuste avond in maart stond Anke alleen achter de servicebalie. De supermarkt was nog geopend, de laatste klanten van de dag waren hun boodschappen aan het doen en de medewerkers waren bezig de dagelijkse werkzaamheden af te ronden. Alleen de servicebalie was op dat moment bemenst voor het afrekenen.

 

Anke was er bezig met de babyvoeding en stond met haar rug naar de ingang. “Achteraf stom, maar ja……” De overvaller zag zijn kans. “In een keer stond hij naast mij. Met een wapen! Wat, weet nog niemand. Een lang ding, misschien een luchtbuks, ik heb er geen verstand van. Hij had een sjaal voor zijn gezicht en een muts op. ‘Ik wil al je geld, anders schiet ik’, zei hij. Ik schrok en dacht alleen maar ‘dit is echt!’. Ik moest naar de kassa en kon de code nog invoeren. Ik heb al het geld voor me op de balie gegooid, zodat hij moest omlopen. Dan is er in ieder geval nog een balie tussen ons, bedacht ik. Je durft niks, ik heb niet gegild en ben gewoon rustig gebleven. Je kunt ook niets. Je doet alles maar.” Ondertussen bleef ze om zich heen kijken, hopend op hulp. Maar niemand zag het, niemand had het in de gaten. “Toen wilde hij sigaretten. Ik ben maar sigaretten gaan gooien.” Op dat moment kwam er een collega uit het gangpad. “Ik heb nog gevraagd of ze me wilde helpen de sigaretten te geven, maar de overvaller ging er vandoor.”

 

Nasleep

De politie was er snel en heeft de overvaller nog een tijd achtervolgd. Anke deed haar verhaal en kreeg slachtofferhulp aangeboden. “Die avond ben ik nog naar een verjaardag gegaan. Het was alsof ik in een film leefde. Maar toen mijn ogen dichtgingen voor de nacht kreeg ik echt een klap. Het beeld bleef en alles kwam los. De angst, het vertrouwen dat helemaal weg is…….” Na twee dagen begon ze weer voorzichtig te werken bij de Plus. “Ik ben echt door Hendrik-Jan en Carla heel goed opgevangen. Als het niet ging, dan mocht ik weg. Na twee weken ben ik de ziektewet uitgegaan. Dat leek het beste om er overheen te komen. Je wilt je ook niet aanstellen en doet je misschien wat stoerder voor dan je bent.”

 

Maar de klachten bleven. “Af en toe reageert het lichaam met paniekaanvallen: benauwdheid, hyperventileren, zweten, verkrampte benen. De eerste keer dacht ik dat ik een hartaanval kreeg.” Ook de angst bleef. “Ik durf niet meer alleen in het donker te fietsen en schrik van alles. In een restaurant ga ik niet met de rug naar de ingang zitten. Wil overzicht houden. Op mijn hoede. Dat blijft.” Ook in de supermarkt kon ze niet meer ontspannen aan het werk. “Ik weet nog dat er twee dronken mannen binnenkwamen. Ik ben toen in paniek naar achter gerend.”

 

Therapie

Anke krijgt sinds de overval therapie voor posttraumatische stress. “Best heftig. Je moet dan de beelden ophalen die het engst waren en zeggen ‘ik ben veilig’. Het idee is dat hoe vaker je dat doet, hoe normaler het wordt.” Voor Anke zijn het specifiek twee momenten die haar het meest achtervolgen. “Dat die man in één keer naast me stond en dat ik besefte helemaal alleen te zijn en machteloos was.”

 

De overvaller is inmiddels opgepakt. Twee weken geleden werd hij voorgeleid. Anke was er bij. “Ik wilde zijn gezicht zien, nu veroordeel ik iedereen. Ik had een beeld van een gemaskerde man en ik wilde weten wat er onder zat.” De man deed haar denken aan Willem Holleeder, de haren glad achterover gekamd. De zitting bleek niet over de bewuste overval te gaan, maar draaide om de eis voor een psychiatrisch rapport. “Over de overval zei hij ‘het had niet moeten gebeuren’.” Na afloop van de zitting had er een boksbal in het gerechtsgebouw moeten staan, vindt Anke. “De frustratie! Ik denk dat veel mensen dat hebben.” Over enkele weken zal er een rechtszaak zijn over de ten laste gelegde feiten en een veroordeling worden uitgesproken. “Ik hoop dat hij levenslang krijgt, maar dat zal wel niet.” Ze heeft voor de rechtszaak spreekrecht aangevraagd. “Voor mij ook een manier om de rechter te laten weten wat hij mij heeft aangedaan.”

 

Het boek dicht

Het helpt allemaal om de gebeurtenissen te kunnen verwerken, maar Anke weet dat ze nog een lange weg te gaan heeft. De beslissing om te stoppen met haar werk bij de Plus voelt als een goede stap in de juiste richting. “Ik wil dat boek dichtdoen en voel me weer wat vrolijker nu ik de beslissing heb genomen.” Anke gaat zich volledig richten op haar zelfstandige werk als Hairstylist ten Dam, dat ze ook altijd naast de baan bij de Plus is blijven doen.

 

“Ik vind het jammer om na anderhalf jaar bij de Plus te stoppen. Het ligt niet aan het werk, niet aan de collega’s en zeker niet aan de eigenaren. Maar het is voor mij gewoon niet meer op te brengen.” Ze ziet er tegenop om afscheid te nemen, ook van de vele vaste klanten van de Plus. Het is de belangrijkste reden om haar verhaal aan BorneBoeit te doen. “Dan hoef ik het maar één keer uit te leggen en kan ik iedereen die er voor mij is geweest, door appjes te sturen en door lieve woorden, bedanken. Ik heb er veel aan gehad.” (AJ/BM)

 

© BorneBoeit. Op onze artikelen en beeldmateriaal rust copyright.
Voor meer informatie raadpleeg de spelregels.

reageren op deze pagina
Sandy — 30 mei 2019
Het spijt me, maar als je zo met je verhaal te koop loopt, zal het allemaal wel meevallen.



Mensen die echt wat angstig hebben meegemaakt, gaan niet zo met foto erbij in kranten staan. Want eeey....dader komt vrij hè!!!
Nicole — 13 aug 2018
Ik vind het rare reactie het ging hem om het geld was niet persoonlijk naar jou toe ik vind je een aansteller
Chantal leliefeld — 26 okt 2017
Bedankt voor alles en heel veel sterkte nog groetjes van chantal en steven
Linda — 26 okt 2017
Beste Anke,

Heel veel sterkte met alles.

Anne en ik vonden het altijd héél gezellig bij je bij de kassa.



Groeten Linda en Anne de Boer
Irma Zuithof — 25 okt 2017
Heel veel sterkte Anke

Had je de laatste tijd al gemist

Succes voor de toekomst

Groetjes Irma

Snorscooter onderuit aan de Warande

Zaterdagmiddag kwam een snorscooter ten val aan de Warande. Het lijkt erop dat de bestuurster...
20-07-2019

Eenzijdig ongeval aan Bornerbroeksestraat

Aan de Bornerbroeksestraat belandde zaterdagmiddag een auto in de sloot na een eenzijdig...
20-07-2019

Sjop geopend aan de Nijstad

In het voormalige Wibra-pand aan de Nijstad is tijdelijk De Sjop gevestigd, een soort atelier...
19-07-2019

Werkzaamheden kruising verlopen voorspoedig

Er wordt hard gewerkt aan de aanpassingen van het kruispunt bij Jasmin Garden en de nieuwe...
18-07-2019

Het Dijkhuis in de steigers

Als de bouwvak start is de eerste fase van de verbouwing van de Bijenkorf, Keizerskroon en de...
15-07-2019

Peter Woolderink consul Oorlogsgravenstichting

Peter Woolderink, beheerder van de gemeentelijke begraafplaats en in dienst van Twente Milieu,...
11-07-2019