Marianne Vos verovert vijftiende wereldtitel

Vijftien wereldtitels. Het is een aantal waar de meeste topsporters alleen maar van kunnen dromen. Maar Marianne Vos blijft haar toch al indrukwekkende erelijst uitbreiden. Zaterdag veroverde de 39-jarige wielrenster uit Borne in het Australische Nannup voor de tweede keer de wereldtitel gravel. Twintig jaar nadat ze haar eerste regenboogtrui veroverde, behoort ze nog altijd tot de absolute wereldtop.
 

Het werd bepaald geen eenvoudige overwinning. Op het 125 kilometer lange parcours moesten de rensters zo'n 3.000 hoogtemeters overwinnen. Regen had de onverharde wegen op verschillende plaatsen veranderd in een modderige en verraderlijk gladde ondergrond. Maar juist onder die zware omstandigheden liet Vos opnieuw zien wat ze in huis heeft.
 

Vijftien keer wereldkampioen

Met haar overwinning in Australië komt het aantal wereldtitels van Vos op vijftien, verdeeld over vier wielerdisciplines. Een indrukwekkende reeks die al in 2006 begon, toen ze als 19-jarige zowel wereldkampioen veldrijden als wereldkampioen op de weg werd. Op de weg veroverde ze drie wereldtitels, in 2006, 2012 en 2013. In het veldrijden was ze zelfs acht keer de beste van de wereld: in 2006, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 en 2022.
 

Ook op de wielerbaan verzamelde ze twee wereldtitels. In 2008 won ze de puntenkoers en in 2011 werd ze wereldkampioen op het onderdeel scratch. Sinds enkele jaren heeft ze daar een vierde discipline aan toegevoegd: gravel. In 2024 pakte ze haar eerste wereldtitel op de onverharde wegen en zaterdag kwam daar in Australië een tweede bij.
 

En dan zijn haar twee olympische gouden medailles nog niet eens meegeteld. In 2008 won Vos in Peking goud op de puntenkoers en vier jaar later was ze in Londen de beste in de wegwedstrijd. Tijdens de Olympische Spelen van Parijs in 2024 voegde ze daar bovendien nog een zilveren medaille aan toe.
 

Steeds weer terug aan de top

Dat Vos ook op haar 39e nog wereldtitels verovert, is allesbehalve vanzelfsprekend. Haar carrière kende naast talloze successen ook de nodige tegenslagen. In 2023 onderging ze een ingrijpende operatie aan haar bekkenslagader. Het was destijds zelfs de vraag of ze ooit nog op het hoogste niveau zou kunnen terugkeren.
 

In een eerder artikel van BorneBoeit, voorafgaand aan de Olympische Spelen van Parijs, vertelde haar vriendin en voormalig profwielrenster Moniek Tenniglo over de bijzondere kwaliteiten van Vos. “Voor mij is het soms ook een raadsel hoe ze het allemaal doet. Het is een combinatie van talent, drive en mentale weerbaarheid, denk ik. Ze heeft natuurlijk ook haar tegenslagen gehad, maar heeft zich altijd weer teruggevochten naar het hoogste niveau.”
 

Die woorden kregen zaterdag opnieuw betekenis. Ook dit seizoen verliep voor Vos niet zonder tegenslagen. Ze kampte met blessures en verloor in het voorjaar haar vader Henk. De emoties waren na haar overwinning in Australië dan ook groot.
 

Twintig jaar na haar eerste wereldtitel heeft Marianne Vos opnieuw de regenboogtrui veroverd. Op de weg, in het veld, op de baan of op gravel: welke ondergrond ze ook kiest, de Bornse blijft haar uitzonderlijke erelijst uitbreiden. (AJ)