Participatieproces Wind voor Buren afgerond
21-07-2021
KRITIEK EN REFLECTIE OP HET VERLOOP EN DE RESULTATEN

Participatieproces Wind voor Buren afgerond

Begin februari 2020 begon het participatieproces ‘Wind voor Buren’. Op een zeer druk bezochte bijeenkomst bij café Platenkamp werden omwonenden en maatschappelijke organisaties uitgenodigd om mee te praten over het plan van Bert en Annemarie Kristen, Pure Energie en de coöperatie Buren Energie om twee hoge windturbines te plaatsen vlakbij knooppunt Buren. Het proces, begeleid door onafhankelijke gespreksleiders Frank Kerckhaert en Niels Bronsgeest, is inmiddels afgerond en het eindrapport is in concept klaar.
 

Verharding

“Het was in één woord een flop!”, meent deelnemer Henk Reef. Frank Kerckhaert vindt het deels geslaagd. “De kennis en het inzicht zijn wel vergroot en blijven ook beschikbaar, maar de acceptatie in de groep is niet veranderd. Er was geen neutraal begin en dat compliceerde het proces. Standpunten waren al ingenomen en er was eerder sprake van verharding.” Aanvankelijk meldden zich 31 mensen aan om mee te praten, maar al snel haakte er een aanzienlijk deel af. Een paar omdat corona fysieke bijeenkomsten niet mogelijk maakte, maar een grote groep uit protest. Zij waren van mening dat er helemaal geen sprake was van participatie, omdat immers de locatie en de hoogte van de windmolens al vaststond. Er bleven 19 deelnemers over, nog steeds het merendeel daarvan tegenstander.
 

Onduidelijkheid

“Het gaat hier om een particulier initiatief. De plek staat niet ter discussie. Zorgen en vragen werden door ons overgebracht aan de initiatiefnemers en zo goed mogelijk door hen beantwoord. Het is uiteindelijk aan hen om er iets wel of niet mee te doen. Het ging niet om draagvlak. Daarover bleef onduidelijkheid bestaan. Ik dacht dat de doelstelling helder was, maar dat bleek toch niet zo te zijn”, zegt Kerckhaert. Henk Reef vindt dat het hele proces het woord ‘participatie’ niet verdient. “We hadden de indruk dat we toch enige inspraak hadden, maar dat was absoluut niet zo. Er was een ongelijk speelveld: zij hadden de kennis, de middelen, de externe experts en zij schreven het oordeel. Ons oordeel wordt ‘nagezonden’. Ontluisterend en gênant!”
 

Kennis en inzicht

De bijeenkomsten spitsen zich toe op diverse aspecten, zoals inpassing, slagschaduw en geluid. De initiatiefnemers lieten onderzoeken uitvoeren op deze gebieden. Kerckhaert: “Zo is er techniek beschikbaar die vanaf ieder adres kan laten zien hoe de windmolens in beeld komen, maar ook hoeveel slagschaduw precies welk huis krijgt. Zo weet je waar je het over hebt. Wat tegenvalt is dat er blijkbaar geen techniek is die het geluid inzichtelijk maakt en dat is toch wel een aspect waar veel mensen zich zorgen over maken.” “Ja”, pareert Henk Reef, “het ging alleen maar over techniek en niet over de gevolgen voor bijvoorbeeld de gezondheid. We kregen wel informatie, maar hadden het niet over de keerzijde. Het werd allemaal afgedaan met ‘we houden ons aan wet- en regelgeving’ en daarmee was de kous af.”
 

Kerckhaert: “Gezondheidsrisico’s zijn niet objectiveerbaar en zijn daarom niet meegenomen. Achteraf hadden we misschien meer ruimte moeten nemen om andere experts in te roepen. Maar ja, wie had dat moeten betalen? Alle onderzoeken werden door de initiatiefnemers betaald. Wij hadden geen eigen middelen. Misschien heb ik onderschat dat hierover vanaf het begin onduidelijkheid was.”
 

Vraagtekens bij onafhankelijkheid

Een van de argumenten voor het participatieproces was ook het bekijken of er nog ergens ruimte in de plannen voor de windturbines zit, waarmee de omwonenden tegemoet gekomen kunnen worden. Kerckhaert vindt dat die ruimte er een beetje was. “Ze bewogen op het gebied van slagschaduw en zijn bereid meer stilstand te accepteren om de mate van slagschaduw verder onder de normen te krijgen. Maar er was geen beweging op het gebied van locatie, geluidsniveau of hoogte. Integendeel.” In het conceptrapport staat ook een opmerking over het 100 meter verplaatsen van een van de turbines. Reef: “Daarmee zouden ze ons tegemoet zijn gekomen. Maar dat is absoluut niet zo. In de allereerste documenten stond die windmolen daar al!” Volgens Reef is er in het rapport toegeschreven naar gunstige conclusies en hij is vooral boos op de procesbegeleiders Kerckhaert en Bronsgeest. “De regie was erg zwak en bijeenkomsten werden met de initiatiefnemers vooraf doorgesproken.” Hij zet vraagtekens bij de onafhankelijkheid van beide heren. “Wij waren volstrekt onafhankelijk en zijn dat ook gebleven”, verdedigt Kerckhaert. De begeleiders werden niet door het project betaald, maar vanuit een provinciale subsidie.
 

Het rapport over het participatieproces gaat binnenkort naar de gemeenten Hof van Twente en Borne. Een aanvraag voor een omgevingsvergunning ligt er nog steeds niet. Het is aan de initiatiefnemers nu om te bepalen of ze de plannen doorzetten of niet. Kerckhaert heeft daarin verder geen rol. “Ik ga geen advies geven, want ik wil mijn rol zuiver houden.”
 

Reflectie

Terugkijkend op het proces zegt Kerckhaert wel een aantal lessen geleerd te hebben. “Het is iets nieuws om zoiets gevoeligs als windmolens zo goed mogelijk met de omgeving te bespreken. Het roept emotie op en dat snap ik ook. Het enige dat we kunnen doen is kennis vergroten en hopelijk in de toekomst ook een reëel beeld geven over geluid.” Hij heeft geen spijt dat hij aan het proces is begonnen, maar heel trots is hij er ook niet op. “Nee, het is ons niet gelukt om een goede sfeer te krijgen in de groep.”
 

Voor Henk Reef had het niet veel uitgemaakt, daar is hij eerlijk in. “Ik was tegen en blijf tegen, vanwege vooral de locatie en de hoogte. Geen enkel ander participatieproces had daarvoor iets uitgemaakt.” Kerckhaert vond het een leerzaam proces en zou wel opnieuw zoiets willen begeleiden, maar dan vooraf meer energie steken in de kaders van het proces. (AJ/BM)

 

© BorneBoeit. Op onze artikelen en beeldmateriaal rust copyright.
Voor meer informatie raadpleeg de spelregels.

reageren op deze pagina
Lampje — 24 jul 2021
Borssele 1,2 en 3 samen, kunnen plm 20 % leveren. Nu maar 4%. De andere 80%? We kunnen effectief ook waterkrachtcentrales vanaf Dinant gaan bouwen die alleen bij overstromingen gaan werken. Alles op simpel oplossen?
Ron Hartman — 22 jul 2021
De gevolgen van het plaatsen aan de randen van een gemeente, speelt hier optimaal. De Hof van Twente moet de vergunning al dan niet geven voor een project dat qua slagschaduw, uitsluitend de inwoners van de aangrenzende gemeente treft. Slechts verschuiven van de molens kan dat effectief beinvloeden, maar daar was in de participatie geen ruimte voor? Tja, dan volgt; wie wind zaait, zal storm oogsten. Jammer en stom (van de gesubsidieerde begeleiders)
Lichtgeel hesje — 22 jul 2021
"Ik dacht dat de doelstelling helder was, maar dat bleek toch niet zo te zijn”, zegt Kerckhaert". Ofwel hebben de 2 begeleiders zich onvoldoende voorbereid op (onderschatting?) cq ingelezen in hun opdracht (die dus gewoon betaald is uit belastinggeld van inwoners van Overijssel zo valt te lezen), ofwel zijn zij voor het lapje gehouden door de 2 initiatiefnemers vwb volledige informatieverstrekking, ofwel is/wordt hier gewoon een spel gespeeld waarvan de uitkomst van te voren al is bepaald.....
Goedheiligman — 22 jul 2021
Snel vergeten dit hele project met de naam: Wind-Energie Borne .
Uitgaven zijn hoger dan de inkomsten . Duss?
Vott dr mett .
Ron Hartman — 22 jul 2021
Met de overstromingen nog op het netvlies, denk ik dat het draagvlak groter zou kunnen worden als er beweging komt en weg bij de begraafplaats. De stoorfrequentie kan vooraf worden bepaald en toegevoegd aan die frequentie en hoorbaar worden gemaakt. Toch gauw 2 DB meer, maar of het bv in de nacht meer is en bv toch naar 3 gaat? Meten is weten. De slagschaduw van de 1e molen treft de woningen bij de Veldkamp in de namiddag. Verplaatsen richting de dagbesteding lost dat op. Waar vind ik DAT onderzoek?
Johan Wierda — 21 jul 2021
Naar mijn bescheiden mening, zijn de standpunten van zowel voor en -tegenstanders in beton gegoten.
Wat ik wel bijzonder vind aan de opvatting van de tegenstanders zich laten leiden door het "nimby" effect en zich beroepen op onderzoek zonder enige status, danwel achterhaalde onderzoeken.
Moderne windturbines zin qua negatief effect onvergelijkbaar met die van een aantal jaren geleden De slagschaduw is onvergelijkbaar, het lawaai niveau is vrijwel nihil. Ik denk dat het lawaainiveau van de A1/35 heftiger us en verder draagt dan dat van de windturbines.
Twee windturbines stellen niets voor, ik raad iedereen zich eens elders in het land te oriënteren, bijvoorbeeld. In Oost Drenthe, Groningen, de Flevopolder, Noord-Holland, daar heeft men oog voor de noodzakelijke omslag in denken en doen.
Ron Hartman — 21 jul 2021
Jammer dat vastgehouden wordt aan de eerste mast naast het oude kerkhof. Die geeft enige overlast met slagschaduw, waardoor dan geen productie zou moeten plaatsvinden. Het woordje zou he? De 2e molen geeft geen overlast. Wellicht toch nog schuiven?

Elfriede Langendonk is Beste Buur 2021

Zaterdag, op Burendag, kreegen Elfriede Langendonk de Beste Buur Bokaal uitgereikt door...
26-09-2021

‘Ik heb een mooi leven gehad. Het is goed zo!’

Afgelopen vrijdag is Angélique Koedijk overleden. De anders zo energieke 53-jarige Bornse...
25-09-2021

Burendag met vlag, koffie en bloembollen

Vandaag is het Burendag. Een jaarlijkse dag, waarop veel buurtbewoners in het land samenkomen....
25-09-2021

Dementheek opent met warme appeltaart

Met een gezellig uurtje voor zo’n tien aanwezige ouderen gaf Joke Boevink van Wijkracht -...
21-09-2021

Romy opnieuw naar Tanzania

Vorig jaar zou de Bornse Romy Kolkhuis Tanke in het kader van haar stage drie maanden naar...
20-09-2021

Nieuwe skelters voor de Stephanusschool

Een heugelijke dag vandaag op basisschool St. Stephanus in Zenderen. Vier spiksplinternieuwe,...
20-09-2021