
Voor de derde keer organiseerde de Koninklijke Nederlandsche Jachtvereeniging een slipjacht vanuit Hertme. Eigenlijk zou die al op 7 januari plaatsvinden, maar toen had Nederland te maken met sneeuw en gladheid. Geen omstandigheden om met ruiters, paarden en honden door het buitengebied te trekken in het spoor van de vos.
Ook deze woensdag werkte het weer niet echt mee. Het was koud en regenachtig, maar de weilanden waren gelukkig goed begaanbaar omdat de grond droog genoeg was. Dat is altijd een belangrijk criterium: de ruiters zijn immers te gast bij de grondeigenaren en willen de ondergrond zo min mogelijk beschadigen.
Eeuwenoude traditie
Toen alles in orde bleek, kon de meute van start. De foxhounds gingen enthousiast op zoek naar het spoor van de ‘slip’ – een lap stof met geurstof die eerder door het landschap is getrokken. Regen en mest op de velden maakten het speuren niet eenvoudig, maar de goed getrainde honden pikten het spoor al snel weer op. De groep van zo’n dertig ruiters volgde de honden door het Twentse landschap, waar hier en daar een hindernis paard en ruiter op de proef stelde.
De route voerde langs Albergen en Zenderen. De slipjacht is een eeuwenoude traditie en blijft een bijzonder schouwspel voor wie het ziet langskomen. Omdat het evenement pas kort van tevoren was aangekondigd en het weer guur was, stond er dit jaar minder publiek langs de route dan vorig jaar. Maar veel langer uitstellen kon ook niet: zodra het broedseizoen begint, worden er geen slipjachten meer georganiseerd. (AJ/RH)
© BorneBoeit. Op onze artikelen en beeldmateriaal rust copyright.
Voor meer informatie raadpleeg de spelregels.