
De teleurstelling van de verloren bekerfinale is nog voelbaar, maar bij Apollo 8 groeit ook het besef hoe bijzonder de dag eigenlijk was. Voor de 18-jarige Roos Grooters werd de finale tegen Sliedrecht Sport een ervaring die ze niet snel zal vergeten. “Op dat moment is het natuurlijk balen,” zegt ze een dag na de wedstrijd. “Je speelt zo’n goede wedstrijd met z’n allen en dan verlies je hem op de laatste punten. Dat is gewoon zuur.”
Talent uit Hengelo met snelle ontwikkeling
Grooters (18) uit Hengelo begon bij Dynamo Neede en groeide via de jeugdopleiding van Apollo 8 door naar het eerste team. Naast het volleybal volgt ze de Johan Cruijff-opleiding Sport & Coaching in Enschede, een studie die ze combineert met haar topsportambities. In de jeugd maakte ze al deel uit van nationale selecties en speelde ze voor jeugdteams van Oranje.
Eerste echte finale op het hoogste niveau
Voor Grooters was het haar eerste echte bekerfinale. Twee jaar geleden zat ze al eens bij de selectie, maar toen kwam ze nog niet in actie. Dit keer stond ze er wél — en hoe. De jonge passer-loper speelde zichzelf de afgelopen weken in de basis. Zelfs voor haarzelf kwam dat nog als een verrassing. “Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ik zou beginnen. Toen ik mijn nummer op het bordje zag staan, dacht ik wel even: oké… nu moet ik er staan.”
Indrukwekkend vertrek vanuit Borne
De dag begon voor Apollo 8 al vroeg, met een uitzwaaimoment in Borne. Supporters verzamelden zich bij de bus en zorgden voor een indrukwekkend vertrek richting Den Bosch. “Dat was echt gaaf,” vertelt Grooters. “Iedereen stond daar, met shirts, rook en alles erbij. En daarna gingen er ook nog vijf of zes bussen met supporters mee.”
Volle Maaspoort geeft energie
In de Maaspoort zelf werd dat alleen maar groter. Honderden supporters uit Borne lieten zich horen. “Je staat daar en het hele publiek gaat los. Iedereen juicht voor je. Dat is echt bizar.” Ook in het veld voelde Apollo 8 dat er meer in zat. “Na de eerste set dacht ik echt: we kunnen dit gewoon,” zegt Grooters. “En toen we de derde set pakten, dacht ik: we gaan het doen.” Dat het uiteindelijk toch misging, zit volgens haar in details. “We waren eigenlijk gewoon beter, maar we lieten een paar punten liggen. En dan beloon je jezelf niet.”
Teleurstelling én trots in de kleedkamer
In de kleedkamer overheerste eerst de teleurstelling. “Als je zo dichtbij bent en je verliest, dat is gewoon zuur,” zegt Grooters. Maar al snel kwam er ook een ander gevoel. “We zeiden ook tegen elkaar: we mogen wel echt trots zijn. We hebben het gewoon heel goed gedaan.” Voor Grooters zelf is de finale nu al een van de hoogtepunten uit haar jonge carrière. “Jeugd Oranje is mooi, maar dit… dit is toch anders. Je speelt ineens een hele bekerfinale. Dat besef komt nu pas een beetje.” Dat ze daarbij ook nog veel complimenten kreeg over haar spel, maakt het extra bijzonder. “Als zoveel mensen zeggen dat je goed hebt gespeeld, dan ga je dat zelf ook een beetje beseffen.”
Focus alweer op volgende kans
Lang stilstaan bij de nederlaag kan niet, want de competitie wacht alweer. Komende zaterdag speelt Apollo 8 de tweede halve finale om het landskampioenschap tegen Sudosa-Assen. “We zijn nog niet klaar,” zegt Grooters. “Als we die winnen, kunnen we nog gewoon de finale halen. Dus het kan nog allemaal.”
‘Heel hard gestreden’
Op de vraag hoe ze de finale in één zin samenvat, hoeft Grooters niet lang na te denken: “Heel hard gestreden, trots op het team en jammer dat we onszelf niet hebben beloond.” (KDS)
Foto's in tekst: NoaMare Photography
© BorneBoeit. Op onze artikelen en beeldmateriaal rust copyright.
Voor meer informatie raadpleeg de spelregels.