Roos en Yara dromen van Europees succes met Apollo 8

Gezelligheid genoeg bij Apollo 8, maar zodra de bal over het net gaat, wil iedereen winnen. Zelfs bij een spelletje op de training. Woensdagavond staat er meer op het spel: dan ontvangt de landskampioen het Bulgaarse Levski Sofia in De Veste. Roos Grooters en Yara van de Ven kijken ernaar uit. Hun vernieuwde ploeg is nog niet helemaal ingespeeld, maar het vertrouwen is er. “Als wij ons eigen ding doen, kunnen we ze pakken.”

De dag voor een wedstrijd spelen ze bij Apollo graag een potje ‘tennis’. Geen rackets, wel twee teams die de bal in één keer over het net moeten spelen. Klinkt als een ontspannen afsluiting van de voorbereiding, maar daar denken de speelsters anders over. “Dan gaat het er altijd heel fanatiek aan toe”, vertelt Yara. Elkaar uitdagen hoort erbij. “Er kunnen ook wel een paar mensen gefrustreerd raken, hoor.” “Een klein beetje”, reageert Roos. Gezellig met elkaar, scherp op elkaar: het gaat volgens beiden prima samen. Ook tijdens de rest van de training. “Je weet dat het niet persoonlijk bedoeld is, maar om het team en jezelf beter te maken”, zegt Yara. En na afloop? “Dan is het allemaal weer goed”, aldus Roos.

Eindelijk weer Europa

Die instelling nemen ze woensdag mee naar het duel met Levski Sofia in de Challenge Cup. Voor Apollo is het een terugkeer op het Europese podium, nadat de club vorig seizoen niet deelnam in verband met de kosten van Europees volleybal. Dat deed de speelsters destijds wel wat, vertelt Roos. “We wilden zelfs nog acties organiseren om geld in te zamelen, maar uiteindelijk ging het niet door. Nu kunnen we weer. Iedereen heeft er hartstikke veel zin in.” Levski is geen onbekende. Twee jaar geleden verloor Apollo thuis met 2-3 en in Bulgarije met 3-0. Toch ziet Roos volop mogelijkheden. “Ik denk dat als wij op ons eigen spel letten en ons eigen ding doen, we ze kunnen pakken.”

Yara speelde met Zwolle al Europees en kent de extra’s van zo’n ontmoeting. Een andere tegenstander, een andere omgeving en volgende week de reis naar Bulgarije. “Het is gewoon al vet om naar het buitenland te mogen om daar een wedstrijd te spelen. Je wilt een goed niveau neerzetten en laten zien dat we ook goed zijn.” Een paar teamgenoten beleven hun Europese debuut. “Dat is ook weer spannend”, zegt Roos.

Kampioen, maar nog niet ingespeeld

Apollo gaat als Nederlands kampioen Europa in, maar op het veld staat niet meer dezelfde ploeg als tijdens de kampioensfinale. Verschillende speelsters vertrokken en nieuwe gezichten kwamen ervoor terug. Dat vraagt tijd. Na drie competitieoverwinningen op rij volgde afgelopen zaterdag een nederlaag tegen Sliedrecht Sport. Ook in de Supercup was die ploeg te sterk. Waar Sliedrecht grotendeels kon verdergaan met dezelfde groep, is Apollo nog bezig elkaar te leren kennen. Soms zit dat in iets ogenschijnlijk eenvoudigs als de vraag wie welke bal pakt. “Dan heb je het erover: hoe deden jullie dat vorig jaar en hoe deed ik dat?”, legt libero Yara uit. “Dat kan verschillen. Gewoon veel met elkaar praten, dan kom je erachter wat iedereen fijn vindt.” Roos ziet juist in de breedte van de selectie mogelijkheden. Er wordt veel gewisseld en de speelsters zijn volgens haar aan elkaar gewaagd. “Als iedereen op elkaar is ingespeeld, heb je een veel sterker team staan.” De ambitie is dan ook niet veranderd. “We zijn hartstikke gemotiveerd om weer landskampioen te worden.”

Aan de andere kant van het net

Voor Yara waren de ontmoetingen met Sliedrecht extra bijzonder. Vorig seizoen droeg ze nog het shirt van de concurrent. Haar vertrek was geen eigen keuze, vertelt de 24-jarige Brabantse. Sliedrecht wilde met twaalf speelsters en één libero verder en koos voor haar collega. “Omdat ik een goed seizoen had gedraaid en bijna alles had gespeeld, had ik wel de hoop om te blijven.” Bij het weerzien was het even vreemd om met Apollo de hal binnen te lopen. “Ik was de enige die weg moest, dus je ziet de rest van het team nog helemaal bij elkaar. Maar zodra ik het veld opliep, waren het gewoon tegenstanders. Dan ben ik alleen maar extra gemotiveerd om te winnen.” In Borne voelde ze zich snel thuis. De eerste trainingen waren nog even aftasten, maar bij de voorbereiding in augustus was dat gevoel al verdwenen. “Het was alsof ik al twee jaar bij het team hoorde.” Dat ze bij Sliedrecht betaald kreeg en bij Apollo niet, was voor haar geen reden om de overstap te laten schieten. “Ik volleybal niet voor het geld. Ik kies voor een club omdat die me aanspreekt. Apollo doet dat al een aantal jaar. Ik ben van de gezelligheid en dat hebben ze hier wel.”

Twee speelsters, twee dromen

Yara woont inmiddels met drie andere volleybalsters in Borne. Daarnaast werkt ze als verpleegkundige bij het Roessingh. Als flexmedewerker kiest ze beschikbare diensten die rond het volleybal passen. Vroeger leek een buitenlands avontuur haar aantrekkelijk. Inmiddels hoeft dat niet meer zo nodig. “Ik heb gemerkt dat ik mijn sociale kring en maatschappelijke carrière erg belangrijk vind. Ik vind het leuk dat ik dat kan combineren met volleybal op eredivisieniveau.” De negentienjarige Roos kijkt juist wél voorzichtig over de grens. Eerst wil ze bij Apollo verder groeien, maar daarna? “Ik heb wel de ambitie om naar het buitenland te gaan. Dan moet er een goede kans komen.”

‘Roos natuurlijk’

Op de vraag wie er binnen het team bovenuit springt, hoeft Yara niet lang na te denken. “Roos natuurlijk. Talent van het jaar, hè?” Grapt ze. Roos laat zich niet verleiden tot grote woorden. “Ik blijf gewoon lekker mijn ding doen.” Die onderscheiding zorgde aan het begin van de voorbereiding wel even voor extra druk. Nu moest ze zich opnieuw laten zien, dacht ze. Inmiddels is dat gevoel verdwenen. “Ik heb helemaal niks te bewijzen. Ik heb goed gespeeld en ik kan het ook. Gewoon doorgaan en mezelf verder ontwikkelen.” Juist dat vertrouwen waardeert Yara in haar teamgenoot. “Af en toe is ze lekker noncha in het veld. Zo van: het komt wel goed, ik doe het wel. Dat kan heel fijn zijn, omdat je geen druk voelt en kunt doen waar je goed in bent. Die doet gewoon lekker haar ding.” Andersom bewondert Roos het verdedigende inzicht van Yara. “Ze ziet gewoon waar de bal komt. Hoe iemand gaat slaan, maar ook die tipballen. Die haalt ze er zo uit.” Zelf zou ze dat niet zo kunnen, zegt ze. “Maar daarom ben ik ook geen libero.”

Trots op Europees volleybal in Borne

Woensdag moeten die kwaliteiten samenkomen. De speelsters hopen op een goedgevulde De Veste, waar ze willen laten zien wat de vernieuwde ploeg in huis heeft. Volgens Yara wordt op de trainingen aan nieuwe dingen gewerkt die het spel ook voor het publiek aantrekkelijker moeten maken. Roos hoopt vooral dat de Bornenaren beseffen hoe bijzonder zo’n Europese avond is. “Dat een club uit zo’n klein dorp Europees kan spelen. Ook al hebben we dat twee jaar geleden ook gedaan, het blijft speciaal.” “Het is iets waar ze trots op mogen zijn”, vult Yara aan.

Apollo 8 speelt woensdag 28 oktober om 20.00 uur tegen Levski Sofia in De Veste. De return in Bulgarije volgt een week later.