Carlijn Hansté: brons met gouden rand

Carlijn Hansté verraste afgelopen weekend niet in de laatste plaats zichzelf tijdens de nationale kampioenschappen voor junioren in Eindhoven. De veertienjarige zwemster uit Borne verbeterde flink wat persoonlijke records, met als grote klapper haar bronzen medaille op de 800 meter vrije slag. Die sloot ze af in 9 minuten en 22,44 seconde en dat was liefst ruim 22 seconde sneller dan ze ooit op die afstand had gezwommen (9.44,66).

Een prachtig resultaat voor Carlijn Hansté, die zich vooraf geen enkele illusie op eremetaal had gemaakt. Want ze dook op de 800 meter in het water in de wetenschap dat op papier negen tegenstanders rapper waren dan zij. In de finale zwom ze al vlot naar de derde positie, die ze vervolgens niet meer afstond. De concurrentie slaagde er niet in de kloof met het Bornse dieseltje te dichten.

Samen met (vanaf links op foto hiernaast) haar ploeggenoten Lieke Oude Lenferink, Roëlle op de Haar en Lynn Joor veroverde Carlijn Hansté (tweede van rechts) ook nog eens brons op de estafettenummers 4x100 meter wisselslag en 4x100 meter vrije slag.
“Eerlijk gezegd had ik dit helemaal niet verwacht”, glundert de zwemster van WS Twente, waar ze getraind wordt door Ramon Grootelaar en diens assistenten Stef Heijnekamp en Jacques Frij.
“Maar het ging heel goed.”

Zes keer per week
Zes keer per week staat ze om kwart voor vijf in de prille ochtend naast haar bed om een tot twee uur te gaan trainen in het Twentebad in Hengelo. Vergezeld door een van haar ouders, die allebei overigens niet echt een zwemverleden hebben. “Ach, je bent het als het ware gewend. Je wilt een doel bereiken en daar moet je wat voor over hebben”, luidt haar simpele verklaring.

De vrije slag is trouwens niet haar favoriete onderdeel. “Ik heb een voorkeur voor de rugslag en vind verder vooral lange afstanden leuk, van 200 meter en meer. Die liggen me beter, ik ben niet echt een sprinter.”

Kirsten Vlieghuis
In het verleden had Borne een zwemster die het eveneens van de lange adem moest hebben. Veelvoudig nationaal recordhouder Kirsten Vlieghuis schopte het in 1996 zelfs tot Olympisch brons op de 800 meter in Atlanta. “Ik heb geen idee hoe ver ik kan komen”, waagt Carlijn Hansté zich niet aan een prognose of ze ooit in de voetsporen van Kirsten Vlieghuis kan treden. “Ik kan alleen maar zo goed mogelijk mijn best doen.”

De tijd is aangebroken dat ze steeds vaker voor een dilemma zal komen te staan: wordt het een feestje of de sport? “Dat is soms best wel een moeilijke keuze, maar meestal wordt het dan zwemmen.” (WP)