Helse tocht door dorpscentrum

We zitten midden in de Week van de toegankelijkheid. Een mooie aanleiding volgens de Bornse Stichting Ervaringsdeskundigen Handicap om nog eens extra aandacht te vragen voor alle (letterlijke en figuurlijke) obstakels die mensen met een beperking kunnen tegenkomen als ze naar buiten gaan. En daarom gingen de wethouders David Vermorken en Michael Geerdink woensdagmorgen samen met een aantal anderen op pad om zelf eens te ervaren wat het betekent als je slechtziend of mobiel heel beperkt bent. Een belevingsronde dus, die voor beiden meer weg had van een helse tocht.

‘Ruim 3.000 Bornenaren met een beperking’

Marianne Stevelink van de Stichting is blij dat de wethouders de uitnodiging hebben aanvaard. “De problemen die mensen tegenkomen, en niet alleen in Borne hoor, zijn gewoon heel groot. Daarom is het goed dat we hier nu extra aandacht voor vragen en vooral begrip en bewustwording kunnen kweken. Als je bedenkt dat er alleen al in Borne ruim 3.000 mensen zijn met een beperking, waarvan er 2.000 ernstig beperkt in hun mobiliteit, dan zegt dat genoeg.”

Zo gezegd zo gedaan en dus kregen de wethouders bij het gemeentehuis eerst een soort van duikbril op die hen het zicht vrijwel ontnam. Gewapend met een rood-witte stok en aan de arm van een begeleider dienden ze een rondje langs Albert Heijn te maken en via de Nijstad weer naar het Rheineplein terug te keren. “Je wereld wordt ineens een stuk kleiner en je richt je vanzelf op andere zintuigen als gehoor en reuk. Heel vermoeiend.” Ook Michael Geerdink ervaart al snel de problemen en krijgt even later ‘ruzie’ met de betonnen schildpad die als straatmeubilair in de Nijstad staat opgesteld. Bizar om dit zo te ervaren”, ventileert hij.

Worsteling bij de kassa

Het tweede deel bestond uit een ronde in de rolstoel, waarbij ook een bezoek werd gebracht aan onder meer Albert Heijn. Daar kreeg Vermorken de opdracht een rol eierkoeken te kopen. Makkelijker gezegd dan gedaan, zo bleek al snel want de eierkoeken stonden op het bovenste schap en dus was de hulp van een passant nodig om de lekkernij te bemachtigen.

“Daar komt nog eens bij”, vertelt Marianne, “dat je in een rolstoel vooral alleen zicht hebt op dat wat op ooghoogte is geplaatst. Dus je moet je voortdurend bewegen en verplaatsen.” Ook bij de kassa was het een worsteling voor Vermorken om zijn koeken mee te kunnen nemen. Weinig bewegingsruimte én de pech van een weigerende pintransactie verhoogden de misère. Bij het laatste stukje over de markt bleek de pinautomaat voor Vermorken een bijkans onbereikbaar doel. “Dit is een uitdaging” klonk het cynisch terwijl hij in zijn rolstoel manoeuvreerde.

'Je wilt zo graag zelfstandig zijn'

Na afloop van deze eerste belevingsronde - zaterdag om 10.00 uur volgt de tweede, ook voor gemeenteraadsleden - was iedereen het over één ding eens: “Heel vermoeiend, maar tegelijk heel nuttig om de problemen nu zelf eens te ervaren.” Volgens Vermorken een prima signaal ook om er in de toekomst waar mogelijk rekening mee te houden bij het inrichten van de openbare ruimte. Een van de scootmobielers voegt er nog aan toe dat er gelukkig heel veel behulpzame mensen zijn in Borne die waar mogelijk de helpende hand willen toesteken. “Maar je wilt zo graag zelfstandig zijn”, zegt ze. “Misschien dat deze ochtend er een klein beetje aan kan bijdragen om dit te bereiken.” (RH/BM)

Belevingsronde