Dennis Drenth ontdekt de wereld met een rugzak en een drone

Terwijl veel leeftijdsgenoten sparen voor een rijbewijs, een auto of hun eerste koophuis, spaart Dennis Drenth uit Borne vooral voor vliegtickets. Niet naar Ibiza of Bali, maar naar plekken waar bijna niemand komt. Armenië. Georgië. Moldavië. Turkije — maar dan níet het toeristische deel. “Ik wil laten zien dat de wereld veel mooier en gastvrijer is dan de meeste mensen denken,” zegt hij. “En dat reizen niet iets is voor rijke mensen, maar voor iedereen die durft.”

De eerste stap: Jordanië

Zijn reislust begon vier jaar geleden, toen hij negentien was en zijn laatste stage liep. “Ik was er helemaal klaar mee,” vertelt hij. “Ik wilde iets doen wat écht van mij was.” In de laatste maand van zijn stage boekte hij zijn eerste vlucht — naar Jordanië. “Dat was tijdens de coronaperiode. Iedereen zat thuis, en ik dacht: ik ga gewoon. Die reis veranderde alles. Ik ontdekte niet alleen de wereld, maar ook mezelf.”

Vanaf dat moment volgde de ene reis na de andere. Vaak alleen, soms via Europese uitwisselingsprojecten, waar jongeren uit verschillende landen samenkomen rond thema’s als cultuur, duurzaamheid of migratie. “Zo leer je niet alleen over andere landen, maar vooral over mensen. Over hoe gelijk we eigenlijk allemaal zijn.”

Gastvrijheid als levensles

Dennis reist bewust naar plekken waar de massa niet komt. Oost-Europa en de Kaukasus trekken hem bijzonder aan. “In landen als Georgië of Armenië word je overal uitgenodigd. Ik heb wekenlang bij families geslapen die ik nauwelijks kende. In Nederland zou dat ondenkbaar zijn, maar daar is het vanzelfsprekend. Gastvrijheid is daar geen woord, maar een levenshouding.”

Die openheid raakte hem diep. “Het leert je anders kijken naar mensen. In Nederland zijn we rijk, maar we zijn ook wat individualistischer geworden. Daar leven mensen met minder, maar ze delen meer. Ze zijn trots op hun land, blij dat je er bent. En ze willen dat je geniet.”

Van Domino’s Pizza naar de Kaukasus

Om die reizen mogelijk te maken werkt Dennis in Borne bij Domino’s Pizza. “Ik werk zoveel mogelijk als ik thuis ben, zodat ik daarna weer weg kan. Natuurlijk voelt het soms alsof ik alleen maar werk om te kunnen vertrekken, maar dat is prima. Reizen is mijn brandstof.”

Met dat geld koopt hij vliegtickets, cameraspullen en apparatuur om zijn reizen vast te leggen. “Ik begon ooit gewoon met mijn iPhone, maar inmiddels heb ik ook een drone en een 360-graden camera. Het mooiste is als ik mensen echt het gevoel kan geven dat ze erbij zijn. Dat ze de bergen van Georgië bijna kunnen ruiken.”

Zijn droom is om ooit fulltime van zijn reisvideo’s te leven. “De concurrentie is groot, maar ik geloof erin. Je moet gewoon blijven maken, blijven leren. Als het makkelijk was, deed iedereen het.”

De kracht van alleen reizen

Inmiddels maakte Dennis meer dan vijftig reizen. Hij leerde alleen te zijn, flexibel te denken en vertrouwen te hebben in het onbekende. “In het begin plande ik alles van tevoren, maar nu niet meer. Soms boek ik pas een hostel als ik er al ben. Dan heb je de vrijheid om te blijven waar het goed voelt.”

Die vrijheid bracht hem op bijzondere plekken. In Noord-Georgië, vertelt hij, zat hij ooit in een oud Sovjetbusje. “Er zaten twee oude mannen voorin. Halverwege stopten we bij een restaurantje. Ze bestelden een hele maaltijd en zeiden: ‘Ga zitten, eet mee.’ Ik kreeg alles gratis, inclusief hun huisgemaakte wijn. Dat soort momenten vergeet je nooit.”

Grenzen opzoeken

Soms gaat zijn nieuwsgierigheid verder dan anderen verstandig zouden vinden. Zo reisde hij onlangs naar Odessa, midden in de oorlog in Oekraïne. “Ik wist dat het kon. Er wonen anderhalf miljoen mensen, die leven daar elke dag gewoon hun leven. Waarom zou ik dat niet mogen zien met mijn eigen ogen?”

Hij vertelt hoe hij er memorials zag voor gesneuvelde soldaten en verwoeste gebouwen. “Dat maakt diepe indruk. Je beseft hoe dun de lijn is tussen vrede en chaos. Dat zijn ervaringen die je niet uit het nieuws haalt.”

Persoonlijke groei

Reizen bracht Dennis niet alleen ver weg, maar ook dichter bij zichzelf. “Ik was vroeger heel verlegen, een stille jongen. Door te reizen ben ik veel socialer geworden. Je moet wel, want je ontmoet steeds nieuwe mensen. Dat heeft me enorm veranderd. Ik ben opener, zelfverzekerder, positiever. Reizen is de beste therapie die er is.”

Zijn ouders moesten er in het begin aan wennen, maar ze hebben hun zoon zien opbloeien. “Ze zien dat het goed voor me is. Dat ik door al die ervaringen echt ben gegroeid.”

Nieuwe blik op Nederland

Wie zoveel van de wereld ziet, kijkt ook anders naar thuis. “Ik ben blij dat ik in Twente woon,” zegt Dennis. “Hier is het nog gemoedelijk. Mensen zeggen elkaar gedag op straat. Dat mis je in veel westerse steden. Maar ik zie ook de verschillen. In Oost-Europa is het schoner, veiliger, respectvoller. Daar kun je je tas laten staan zonder dat iemand eraan zit. Hier kijk je drie keer om.” Hij glimlacht even. “Dat bedoel ik niet als kritiek, maar als spiegel. We kunnen daar echt wat van leren.”

Droom en toekomst

Of hij ooit ergens wil blijven wonen? “Misschien wel. Maar niet nu. Eerst wil ik nog veel meer zien.” Op zijn lijst staan onder meer Bhutan, Cuba en de Balkanlanden die hij nog niet bezocht heeft: Bosnië, Montenegro en Kosovo. “Maar ik weet één ding zeker: waar ik uiteindelijk ook beland, het zal een plek zijn met bergen, zon en gastvrije mensen.”

Zijn reistips voor Bornse avonturiers

Voor wie na dit verhaal zelf zin krijgt om zijn koffer te pakken, deelt Dennis graag zijn top drie landen die volgens hem absoluut de moeite waard zijn — en ook nog goed betaalbaar:

1. Georgië – “Zó veelzijdig: je hebt bergen, zee, wijn, eeuwenoude cultuur en de vriendelijkste mensen die ik ooit heb ontmoet. En je vliegt er vanaf Duitsland al heen voor een paar tientjes.”

2. Tunesië – “Van kuststeden en Romeinse ruïnes tot woestijnen en oases. Een onderschat pareltje, goedkoop en prachtig. En voor filmliefhebbers: hier staan nog complete Star Wars-filmsets.”

3. Bulgarije – “Betaalbaar, verrassend mooi en nog grotendeels onontdekt. Sofia is leuk, maar het binnenland met zijn meren en oude stadjes is echt de moeite waard.”

Begin gewoon

Voor wie nog twijfelt om in z’n eentje te gaan reizen, heeft Dennis een eenvoudige boodschap:

“Begin klein. Boek een hostel in een onbekende stad. Praat met iemand aan de bar. Voor je het weet heb je vrienden uit vijf landen en de tijd van je leven.” (KDS)

Volg Dennis op Instagram via @dennisjourneys voor zijn nieuwste reisvideo’s en tips.