Zenderen viert oudjaar met de Carbid Keals

Op Oudejaarsdag klinkt aan de Lidwinaweg weer het vertrouwde, dreunende geluid van carbid. In Zenderen wordt de jaarwisseling al jaren ingeluid met knallende melkbussen, oliebollen en baklever. Dit jaar is het de tweede editie van de Carbid Keals, een vriendengroep die de traditie heeft overgenomen en nieuw leven heeft ingeblazen.

Traditie die moest doorgaan

„Dit is echt een traditioneel feest,” vertelt Jordy Sonder van de Carbid Keals. „Een groep Zendernaren heeft dit hier zo’n vijftien jaar georganiseerd. Zij wilden stoppen en toen hebben wij als vriendengroep gezegd: kunnen wij dit oppakken? Voor Zenderen moest dit gewoon doorgaan.” De locatie is bewust gekozen: aan de Lidwinaweg, iets verderop van de plek waar normaal de carnavalstent staat. "Zo kun je gemakkelijk even langskomen." Met een tent, vuurtonnen, biertjes, oliebol, appelflap en baklever is de sfeer onmiskenbaar dorps. „Dit is echt een dorpsfeest,” aldus Sonder.

Zo werkt het carbid schieten

Er staan vier grote melkbussen opgesteld, elk voorzien van een bal. De juiste verhouding carbid en water zorgt voor de explosieve reactie. Via een elektrische ontsteking wordt het schot gelost. Vooraf klinkt een toeter, zodat aanwezigen weten dat er een knal aankomt. Daarna drukt de schutter op de knoppen en schiet de bal het veld in. Doel: een grote krat verderop.

„Veiligheid staat voorop,” benadrukt Sonder. „Dit jaar hebben we alles netjes geregeld: vergunning, veiligheidsplan en BHV. Vorig jaar kon het nog zonder, maar nu hebben we het professioneel aangepakt.” Het openingsschot werd om 12 uur verricht door de prinsen van cv de Doldraejers. Dat stond zelfs in hun proclamatie.

Gewoon basic, maar precies goed’

Volgens Julian Post schuilt de kracht juist in de eenvoud. „We hebben het mooi voor elkaar hier. Een klein groepje jongens dat van alles kan: veilige ruimtes maken, aan kinderen denken, werken met vrije giften. Niks aparts of speciaals, gewoon basic en er een mooie dag van maken.” Kinderen spelen daarbij een belangrijke rol. Zij halen de ballen op uit het veld. „En als de kinderen het leuk vinden, blijven de ouders,” zegt Post. Ranja in kannen, oliebollen die soms zelfs door dorpsgenoten worden gebracht, en de baklever – een vaste traditie – maken het compleet. „Vorig jaar hielden we met de vrije giften iets over. Daarom doen we het dit jaar ook weer zo.”

Honderden bezoekers

Dat het concept werkt, blijkt uit de opkomst. Naar schatting zo’n 300 mensen bezochten het carbid schieten in de loop van de middag. Jong en oud, op de fiets of te voet, samen rond het vuur. (LL/KDS)