Dominee Johan Meijer neemt afscheid van Borne

Met een volle Oude Kerk heeft dominee Johan Meijer zondagmiddag afscheid genomen van de Protestantse Gemeente Borne. Na 17,5 jaar als predikant in het dorp actief te zijn geweest, sloot hij zijn periode af met een dienst vol muziek, herinneringen en dankbaarheid. Ook ’s ochtends werd al een afscheidsdienst gehouden in het Dijkhuis. Een dag eerder nam Meijer op informele wijze afscheid tijdens een bijeenkomst in de Stefanshof, waar gemeenteleden hem toespraken en hij een kunstwerk van kunstenares Anita Welberg kreeg aangeboden.

Meijer kwam in 2008 naar Borne vanuit het Groningse Sauwerd. Voor de in Roden geboren predikant betekende dat destijds een grote stap. Toch groeide Borne in de jaren daarna uit tot een plek waar hij zich sterk mee verbonden ging voelen.

Verbinder in een Rooms dorp

In de Bornse gemeenschap stond Meijer bekend als een bruggenbouwer. Iemand die de drempel van kerk en geloof kleiner probeerde te maken en die mensen met elkaar wist te verbinden. Dat hij daarbij veel mensen persoonlijk kende, viel veel Bornenaren op. Niet alleen van naam, maar vaak ook met hun verhalen. Juist daardoor voelden mensen zich gezien. Dat maakte hem tot een bijzondere verschijning in een dorp dat van oudsher sterk rooms-katholiek is.

Kerstnachtdienst voor het hele dorp

Een van de initiatieven waar Meijer bekend om werd, was de jeugdkerstnachtdienst. Wat begon als een bijzondere dienst voor jongeren groeide uit tot een evenement dat zo populair werd dat de Protestantse Oude Kerk te klein werd. De dienst verhuisde eerst naar de Theresiakerk en later naar de Stephanuskerk. Uiteindelijk werd het een kerstnachtdienst voor het hele dorp. Jaar na jaar zat de kerk dan volledig vol met zowel kerkelijke als niet-kerkelijke bezoekers. Volgens velen was dat typisch Johan Meijer: mensen bij elkaar brengen.

Leven van dichtbij meegemaakt

In zijn afscheidsdienst blikte Meijer terug op de vele levensmomenten die hij in Borne mocht begeleiden. Sinds zijn komst in de gemeente begeleidde hij 206 uitvaarten en 81 dopen. Daarmee stond hij letterlijk aan het begin en aan het einde van vele Bornse levens.

Zijn preek begon met een persoonlijke herinnering aan zijn jeugd. Meijer vertelde hoe zijn moeder vroeger psalmen zong terwijl zij in huis bezig was en hij als kind luisterde. Die liefde voor muziek en liederen is hem altijd bijgebleven en kreeg ook in zijn predikantschap een belangrijke plek.

In zijn preek sprak hij daarnaast over hoop in een wereld vol onrust en conflicten. Daarbij verwees hij naar een regel uit een lied dat hem dierbaar is: “Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen of ergens al een wereld daagt waar mensen waardig leven mogen en elk zijn naam in vrede draagt.”

Volgens Meijer gaat het geloof uiteindelijk over het besef dat ieder mens gelijkwaardig is. In zijn uitleg van het bijbelverhaal over Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de bron sprak hij over het “levend water”: een bron van hoop en liefde die volgens hem voor ieder mens beschikbaar is.

Meer dan alleen dominee

Voor veel Bornenaren heeft het afscheid ook een persoonlijke lading. Zo ook voor deze schrijver. Als 17-jarige was ik namelijk betrokken bij zijn komst naar Borne. Ik zat destijds in de beroepingscommissie en mocht meedenken over de keuze voor een nieuwe predikant. Dat ik daar als jonge jongen bij betrokken mocht zijn, vond ik al bijzonder. Maar dat Johan uiteindelijk naar Borne kwam en hier zo’n belangrijke rol heeft gespeeld in de gemeenschap, maakt me eigenlijk vooral heel erg trots.

Johan typeert zich vooral door zijn manier van omgaan met mensen. Wat mij altijd opviel als ik met hem door het dorp liep, was hoeveel mensen hij kende. Niet alleen van naam, maar echt kende. In geluk, in verdriet, in alle denkbare levensmomenten. Mensen voelden zich gezien door hem.

De Drijfveer

Meijer was bovendien ook buiten de kerk erg actief. Bij BorneBoeit was hij vijf jaar lang presentator van het interviewprogramma De Drijfveer, waarin hij met uiteenlopende gasten sprak over wat hen motiveert in het leven. Daarmee was hij ook een gewaardeerde collega binnen onze redactie. De laatste aflevering van het programma kreeg een bijzonder karakter: daarin was Meijer zelf te gast.

Nog één keer afscheid

Hoewel zijn predikantschap in Borne nu officieel ten einde is, krijgt het dorp nog één moment om afscheid te nemen. Tijdens het Bornse paasvuur zal Meijer namelijk de traditionele rol van aanstekker vervullen. Daarmee sluit hij symbolisch zijn periode in Borne af – in het dorp waar hij 17,5 jaar lang predikant was, maar voor velen vooral een verbinder en bekend gezicht in de gemeenschap.

Zijn werk als predikant gaat verder in Enschede, maar thuis blijft voor Johan Meijer gewoon Borne. En zo zal in het dorp waar hij jarenlang sprak over hoop, verbinding en het “levend water” van het geloof, binnenkort nog één keer door hem een vuur worden ontstoken dat mensen samenbrengt. (KDS)