
Een vriend van haar vader hoorde haar boven op haar kamer zingen. Via hem kwam Fien Sabèl (13) in contact met liedjesschrijver Henny Thijssen. Inmiddels heeft ze haar eerste eigen nummer én videoclip: ‘Laat mij maar gaan’. Een vrolijk liedje over verliefdheid en voor jezelf kiezen. Voor Fien is het een bijzondere stap, maar zingen doet ze niet alleen voor een camera of publiek. Thuis op haar kamer klinkt haar stem vrijwel iedere dag.
Daar oefent ze, probeert ze liedjes uit en speelt ze er soms een beetje keyboard bij. Of het hele huis daarvan mag meegenieten? Haar moeder trekt het nog wat breder: “Hele buurt.” Ze hoort haar dochter met plezier zingen. Natuurlijk is ze trots op wat Fien doet, maar minstens zo belangrijk is het plezier dat ze bij haar ziet. “Ze is gewoon blij als ze zingt.” Muziek deelt de aandacht met school, voetbal bij BVV Borne en afspreken met vrienden. Fien is graag buiten en heeft genoeg te doen. Maar zingen is inmiddels veel meer dan af en toe een liedje meezingen. Naast haar eigen lessen zingt ze ook in een koor van haar zangdocent.
‘Als ik steeds beter word, kan er iets moois uit komen’
Het initiatief om op zangles te gaan kwam drie jaar geleden van Fien zelf. Ze vroeg haar ouders of het alsjeblieft mocht. Een plekje was er niet meteen: bij de zangdocent in Hengelo moest ze eerst een paar maanden wachten. Toen er ruimte kwam voor een proefles, bleek het goed te klikken en kon ze beginnen. Sindsdien volgt ze les bij Annemarie Bron. Die leeft volop mee met haar ontwikkeling. “Mijn zangdocent is net zo enthousiast, misschien nog wel meer”, vertelt Fien. Tijdens de lessen krijgt ze tips waarmee ze thuis verder kan oefenen. Hoeveel dat oplevert, merkt ze vooral als ze oude filmpjes terugkijkt. Wat ze destijds goed vond klinken, beoordeelt ze nu soms een stuk kritischer. Tegelijkertijd hoort ze daarin juist hoeveel ze heeft geleerd. Al na haar eerste jaar zangles gaf dat vertrouwen. “Ik dacht: als ik steeds meer verschil blijf horen, dan kan er echt nog wel iets moois uit komen, denk ik.”
Eerste optreden
Haar eerste optreden kan ze zich nog goed herinneren. In 2024 stond ze in de Cactus in Hengelo, tijdens een concert van haar zangdocent. Meteen voor mensen die ze niet kende, en ook nog met een liveband. “Ik vond het wel supereng.” Aan de buitenkant was die spanning niet zo goed te zien, vertelt ze. Bovendien merkt ze dat het helpt om vaker op een podium te staan: hoe meer ze het doet, hoe minder spannend het wordt. Inmiddels heeft Fien aan verschillende talentenjachten meegedaan en bereikte ze onder meer de finale van Music Star in Ommen. Ook stond ze in Metropool, waar ze ‘Love in the Dark’ van Adele zong.
Een toevallige luisteraar beneden
De aanleiding voor haar eerste eigen nummer kwam niet tijdens een talentenjacht of optreden, maar gewoon thuis. Terwijl Fien boven zong, zat beneden een vriend van haar vader. Hij is ook bevriend met Henny Thijssen en hoorde dat ze verschillende muziekstijlen aankon. Toen Fien naar beneden kwam om iets te drinken, sprak hij haar erop aan. Misschien kon hij Thijssen eens naar haar laten luisteren, stelde hij voor. Dat gebeurde. Vervolgens namen Fien en haar ouders zelf contact op met de liedjesschrijver: zou een eigen nummer iets voor haar zijn? Ze mochten langskomen om daarover te praten. Thijssen zag mogelijkheden, vertelt Fien. “Hij zei dat ik zeker wel talent had en dat ik gewoon moest blijven oefenen.” Ze was nog jong en haar stem kon zich verder ontwikkelen. Dat iemand als hij dat zei, deed haar goed. Maar minstens zo prettig vond ze de kennismaking zelf: “Een hele lieve man.”
Verliefd zijn, maar jezelf niet verliezen
Tijdens de ontmoeting ging het vooral over hoe het maken van een eigen nummer in zijn werk gaat. Toch vertelde Fien ook iets over zichzelf. Een ervaring met verliefdheid kwam min of meer toevallig ter sprake. “Het was eigenlijk helemaal niet de bedoeling om iets te vertellen over die verliefdheid”, zegt ze. Maar Thijssen hoorde er iets in waarmee hij aan de slag kon. Ongeveer één à twee weken later kreeg ze een tekst toegestuurd, speciaal voor haar geschreven. Dat werd ‘Laat mij maar gaan’. Het liedje gaat over verliefd worden, maar ook over het moment waarop het niet meer zo vanzelfsprekend is. Je bent het niet altijd met elkaar eens, krijgt misschien ruzie en moet soms besluiten om voor jezelf te kiezen. Verliefdheid moet niet betekenen dat je jezelf kwijtraakt, legt Fien uit.
Die boodschap verpakte Thijssen niet in een zwaar, verdrietig nummer. Fien omschrijft het juist als vrolijk Nederlandstalig, met iets van Duitse schlager. Een liedje om mee te zingen. Ze vond het meteen bij haar passen en was er blij mee dat het een opgewekt nummer was geworden. Ze hoopt dat vooral jonge luisteraars iets herkennen in het verhaal en beseffen dat ze ook voor zichzelf mogen kiezen. Maar het mag ondertussen vooral ook lekker in je hoofd blijven zitten. De opname vond plaats in een studio in Enschede. Het zingen van het nummer vond Fien niet moeilijk, maar in de studio kwam het wel aan op de details. “Het moet natuurlijk wel echt met gevoel gebeuren.” Sommige stukjes moesten nog een keer, waarbij Thijssen aanwijzingen gaf. Toen ze het resultaat hoorde, was ze vooral heel blij: dit was haar eigen liedje.
Lampen, een camera en iedereen voor haar
Bij de single hoorde ook een videoclip. Dat idee was er al, maar voordat de camera kon draaien, moest er het nodige worden bedacht. Wat zou er te zien zijn? Hoe moest het eruitzien? En hoe zorg je dat de beelden bij het liedje passen? Een deel van het antwoord lag dichtbij. Er werd bij Fien thuis gefilmd en ook de auto van haar vader kreeg een rol. Die wilde ze er graag in hebben. Het weer werkte mee en in de clip zijn ook beelden in haar eigen straat te zien. De opnames namen meerdere uren in beslag. In de woonkamer stonden ineens filmlampen en een grote camera.
Juist daar, op de bank, had Fien een moment dat haar is bijgebleven. Ze keek naar alle mensen en apparatuur om haar heen en besefte waarvoor iedereen was gekomen. Niet voor zomaar een opname, maar voor háár videoclip. “Het is wel echt bijzonder dat ik zo jong ben en dat iedereen dan hier voor mij is om mijn videoclip te maken.” Het eindresultaat past volgens haar precies bij het liedje. En toen het nummer eenmaal klaar was, wilde ze het natuurlijk met zoveel mogelijk mensen delen. Haar vrienden reageerden enthousiast. Sommigen zeiden dat het meteen in hun hoofd bleef zitten. Fien wist genoeg: “Ja mooi, dat moeten we hebben.”
Muziek die mensen raakt
Hoewel haar eerste single Nederlandstalig is, betekent dat niet dat Fien zich al op één stijl vastlegt. Pop, rock, Nederlands, Engels of Duits: ze vindt veel leuk om te zingen. Nederlands heeft wel iets bijzonders, vindt ze, omdat het haar eigen taal is. Maar net zo gemakkelijk kiest ze een nummer van Adele of Céline Dion. Die twee zangeressen behoren tot haar grote voorbeelden. ‘My Heart Will Go On’, ‘Power of Love’, ‘Someone Like You’ en ‘Love in the Dark’: als Fien naar haar favoriete liedjes wordt gevraagd, volgen de titels elkaar vlot op. Wat haar daarin aanspreekt, is vooral het gevoel. “Ik vind het heel mooi als muziek mensen kan raken.” Haar eigen uitvoering van ‘My Heart Will Go On’ heeft ze al op Instagram staan.
Grote podia, maar ook een highteazaakje
Hoe ze haar toekomst voor zich ziet? Het liefst met veel optredens en grote podia. Haar allergrootste droom is om een grote zangeres te worden. En als ze een podium mag noemen waarop ze ooit zou willen staan, hoeft ze niet lang te zoeken: de Ziggo Dome. De weg daarheen begint voor haar voorlopig gewoon bij doorgaan met wat ze doet. Zangles volgen, goed oefenen en hopelijk nog eens een eigen nummer maken. Zelf een liedje schrijven lijkt haar ook leuk om te proberen, al heeft ze daar nu nog geen concrete ideeën voor.
Conservatorium of hotelschool
Fien volgt havo/vwo in Hengelo. Als het met de muziek goed gaat, zou ze later graag naar het conservatorium willen. Maar ze houdt ook rekening met een andere toekomst. Dan trekt de hotelschool haar, met daarna misschien een eigen highteazaakje. Ook dat lijkt haar mooi. Een definitieve keuze hoeft ze op haar dertiende nog niet te maken. Voor de komende jaren hoopt ze vooral dat ze blijft groeien en op steeds iets grotere podia kan zingen. De dromen zijn groot, maar Fien hoeft nog niet precies te weten hoe alles zal lopen. “Ik laat het gewoon op me afkomen.” (KDS)
© BorneBoeit. Op onze artikelen en beeldmateriaal rust copyright.
Voor meer informatie raadpleeg de spelregels.