Het gaat weer leven in ’n zwatt’n hook’

Jarenlang hebben de Klopjeswoningen aan de Koppelsbrink een enigszins kwijnend bestaan geleden. De uit de 17e eeuw stammende woningen, in de beginjaren bewoond door ongetrouwde religieuze vrouwen die niet aan een klooster waren verbonden, stonden de laatste jaren leeg. Een van de laatste bewoners was kunstenaar Fred Bakker met zijn glaskunst, maar dat lijkt alweer tijden geleden.

Sinds een jaar is het monumentale pand na een grondige verbouwing echter weer bewoond. De gelukkige bewoners, Rémon en Ilse Boomkamp, stappen morgen in het huwelijksbootje. Alle reden voor de buurtbewoners deze bijzondere dag op een traditionele manier luister bij te zetten. En dus kwamen ze donderdag allemaal bij elkaar om - zoals het hoort - een huwelijksboog te maken. De vrouwen ontfermden zich over de rode en witte roosjes, de mannen belastten zich met de boog.

En zoals de avond dan ook vroeger al verliep, ging het ook nu. Toen de boog en de roosjes eenmaal op hun plek stonden, werd er door het bruidspaar een borrel aangeboden en alvast geklonken op het komende feest. Ergens volgende week zal het ritueel zich nog eens herhalen als de boog weer wordt verwijderd. “Dit is toch prachtig”, aldus een van de noabers, “het gaat eindelijk weer leven in ‘oenzen zwatt’n hook”. (BM)