Kerstbomen vlammen vreugdevuur

Het lijkt alweer jaren geleden dat de inwoners van de Stroom Esch hun afgedankte kerstbomen op de eerste zaterdag in januari naar het weiland aan de Weerselosestraat brachten om daar - bij het invallen van de duisternis - en masse in de hens te worden gestoken. Toch bleek er op deze zaterdag niets aan kracht te zijn ingeboet op het jaarlijkse ritueel. Sterker nog, de mooie traditie mondde vandaag uit in een feest voor iedereen. Voor de organisatie, voor de slepers, voor hen die er op de achtergrond ‘ook maar mooi druk mee waren’ en last but not least voor de enkele honderden nieuwsgierigen die rond 17.00 uur weleens wilden zien of de bomen wel zin in zo’n fikkie hadden.

‘Een geweldig aantal’

En om met het laatste te beginnen: branden wilden ze wel degelijk. Amper nadat een aantal jonge vrijwilligers het boaken had aangestoken, sloegen de vlammen meters hoog de donkere hemel in. Een glunderende Mike van Dorp, woordvoerder namens de organisatie, wist toen al trots te melden dat er een kleine 700 bomen waren aangeleverd. “Een geweldig aantal, meer dan de laatste keer ook, en je ziet het: de bomen zijn kurkdroog.” Dat de jaarlijkse verbranding leeft, bleek volgens hem ook uit de jonge aanwas van helpende handen die de dag in goede banen moet leiden. “We lopen hier vandaag met 21, veelal jongere, vrijwilligers. Een absoluut record. En dat is mooi. Vandaar ook dat we ervoor kozen hen het vuur te laten aansteken.”

Dat de kerstbomen inmiddels al lang niet meer alleen uit de Stroom Esch afkomstig zijn, werd in de loop van de dag al duidelijk. Zo verzamelen Max en Nikki, die zichzelf de groep MenN noemen, maar liefst 164 bomen uit andere hoeken van Borne die allemaal vanuit de tijdelijke verzamelplek aan Cor Hilbrinkstraat naar het weiland aan de Weerselosestraat werden getransporteerd. Handige en slimme vaders waren er de hele dag mee onder pannen, maar hadden ondertussen de grootste lol. Lol hadden ook de 21 vrijwilligers. Zij ontvingen de bomen met open armen, tekenden met stoepkrijt een zebrapad-voor-één-dag op de drukke straat om daarmee zoveel mogelijk veiligheid te creëren en bouwden ondertussen verder aan het boaken, dat tegen de avond zelfs een hoogte van zo’n 7 meter bereikte. “Mooi man, we zijn er apetrots op!”, aldus een van hen.

Met een driewieler, bolderkar of de benenwagen

En wat te denken van al diegenen die met veel creativiteit ook een boom gingen aanbieden? De een knoopte zijn exemplaar achter de auto, de tweede koos voor een trekker en weer anderen probeerden het op de fiets, met een driewieler, bolderkar of met de benenwagen. Wat ze allemaal gelijk hadden, was hun stralende blik als ze eenmaal de finish hadden bereikt. En dan nog eens alle toeschouwers die aan het eind van de dag onder het genot van een glaasje glühwein of warme beker chocolademelk de hoge vlammenzee genoeglijk in ogenschouw namen. Om nog maar te zwijgen van alle kinderen die met het inleveren van een boom een lootje verdienden, waarmee ze konden meedingen naar leuke prijsjes.

“Ja, dit was gewoon top”, aldus Mike van Dorp, die zich er terdege van bewust is dat er ook weerstand is tegen de jaarlijkse verbranding. “Natuurlijk volgen we de maatschappelijke stikstofdiscussie op de voet en staan we in voortdurend contact met de gemeente of het allemaal verantwoord blijft. Maar net zoals voor het Bornse paasvuur geldt, geldt ook voor dit vuur dat we ver blijven van de Natura 2000 gebieden. Dus wat dat betreft… volgend jaar weer!” (DdG/RH/AJ/BM)