Warm en persoonlijk afscheid voor Michael Geerdink en Arthur Lammers

Met bloemen, cadeaus, grappen en hier en daar zichtbaar dubbele gevoelens is woensdagmiddag in het Huis van Borne afscheid genomen van wethouders Michael Geerdink en Arthur Lammers. Tijdens een informele bijeenkomst met collega’s, ambtenaren, familie en betrokkenen werd teruggekeken op jaren van bestuurlijke samenwerking binnen de gemeente Borne.

Burgemeester Jan Pierik opende de middag met een terugblik op een bestuursperiode die volgens hem bijzonder was. “We waren in Twente de eerste gemeente met een collegevorming en daarmee nu waarschijnlijk ook de eerste met een afscheid,” zei hij. Hij sprak van een prettige en collegiale samenwerking binnen een minderheidscoalitie. “We namen afscheid van twee teamgenoten met wie we een warme band hebben opgebouwd.”

‘De verbinder’

Over Michael Geerdink vertelde Pierik dat hij ooit een profieltest had ingevuld waarbij vooral één eigenschap naar voren kwam: verbinder. “Iemand die waarde hecht aan oprechtheid. Mensen voelen zich gezien en gewaardeerd bij jou.” Volgens de burgemeester kwam dat terug in de omgang met collega’s, inwoners en dorps- en wijkraden. Ook noemde hij Geerdinks inzet voor participatie en betrokkenheid van inwoners.

Wethouder carnaval

Daarnaast werd stilgestaan bij enkele zware dossiers uit zijn portefeuille, zoals de energietransitie en de regionale jeugdzorg. “Onderwerpen die regionaal al ingewikkeld waren en lokaal soms nog lastiger.” Toch bleef Geerdink volgens Pierik altijd zoeken naar verbinding.

Met een knipoog werd Geerdink ook omschreven als “wethouder carnaval”. Tijdens de afwezigheid van de burgemeester door een gebroken pols kreeg hij als locoburgemeester de ruimte om zich volledig in het carnavalsfeest te storten. Aan het einde van de toespraak kregen Michael en zijn vrouw Denise bloemen en een cadeau: glaskunst van kunstenares Marijke Kuiphuis uit Ootmarsum.

Borns Bijtje voor Arthur Lammers

Ook Arthur Lammers werd uitgebreid toegesproken. Volgens Pierik was Lammers iemand die eerst analyseerde en daarna pas handelde. “Waar sommige collega’s snel in actie schieten, trok jij niet te snel conclusies.” Hij prees Lammers voor zijn inzet op dossiers als wonen, het Rheineplein, de nieuwbouw van basisschool De Letteborg en de portefeuille schulden en armoede. “Jouw portefeuilles konden rekenen op volledige toewijding.” De burgemeester noemde het jammer dat Lammers besloot te stoppen, maar sprak ook zijn respect uit voor die persoonlijke keuze. “We gaan je reflectie en wijsheid missen.” Een bijzonder moment was er voor Arthur Lammers, die het Borns Bijtje ontving als waardering voor zijn jarenlange inzet voor de Bornse samenleving. Zijn partner Nathalie kreeg bloemen. Daarnaast ontving hij een cadeau waarmee hij thuis bier kan brouwen: een professionele home brewing machine.

Humor en herinneringen

Wethouder David Vermorken sprak vervolgens over de verschillende karakters binnen het college. “Arthur de denker en bedachtzame bestuurder. Michael de verbinder.” Hij benadrukte dat de goede sfeer binnen het college mede dankzij hen overeind bleef. Met humor haalde Vermorken herinneringen op aan carnaval, waar Geerdink als “poco loco burgemeester” volgens hem volledig losging in de feesttenten. Ook waren er persoonlijke cadeaus: een doosje Flugel voor Michael “druk het dopje niet te hard op je neus” en voor Arthur “een reis door Ierland in vloeibare vorm”: een fles whiskey.

‘De mooiste hondenbaan die er is’

In zijn eigen afscheidswoord sprak Arthur Lammers openhartig over zijn vertrek. Hij omschreef het moment van het inleveren van de sleutels als vreemd en dubbel. “Mijn agenda was de afgelopen jaren strakker georganiseerd dan die van een gemiddelde Hollywoodfiguur. En nu weet ik eigenlijk nog niet wat er komt.” Met gevoel voor zelfspot haalde hij clichés over het wethouderschap aan. “Ze zeggen dat de mooiste dagen de eerste en de laatste zijn. De eerste vond ik geweldig, vol energie en plannen. Maar eerlijk gezegd spreekt die lege agenda me nu ook best aan.”

Tegelijkertijd benadrukte hij hoe bijzonder hij het werk vond. “Wethouder zijn is de mooiste hondenbaan die er is. Je vangt wind en storm, het kost enorm veel energie, maar ik had het voor geen goud willen missen.” Ook richtte hij zich nadrukkelijk tot zijn vrouw Nathalie. “Je hebt vaak alleen op de bank gezeten. Vanaf morgen ben ik veel thuis. Ik hoop dat je eraan kunt wennen.” Verder bedankte hij de Bornse ambtenaren voor hun “tomeloze inzet” en sprak hij zijn waardering uit richting collega-bestuurders en de burgemeester.

‘Niet mijn keuze om te stoppen’

Michael Geerdink hield zijn toespraak bewust kort, al gaf hij toe dat het afscheid onwennig voelde. “Geen voorbereidingen meer, geen zevendaagse werkweek. Alleen nog verhuizen komend weekend.” Hij vertelde gemengde gevoelens te hebben over zijn vertrek. “Het was niet mijn keuze om te stoppen.” Toch keek hij met trots terug op de afgelopen jaren. Hij noemde onder meer het energieloket, waarbij meer dan duizend duurzaamheidssubsidies werden toegekend, en de ontwikkelingen binnen het sociaal domein. “We hebben ondanks een grimmig landelijk politiek landschap de boel hier goed overeind gehouden,” zei hij. Ook sprak hij lovende woorden over de medewerkers van de gemeente en het college. “Iedereen kon zich uitspreken. We discussieerden stevig, maar altijd op de inhoud en nooit op de man.”

Hij sloot af met een korte maar persoonlijke boodschap: “Vrienden, bedankt voor deze waardevolle jaren.” (KDS/AJ)