150 Bruidjes dansen rond de kroon

Dat tradities er zijn om in ere te houden, is genoegzaam bekend. Maar als het gaat om de Pinksterbruidjes in Borne, dan is het gewoonweg ondenkbaar dat dit evenement ooit van de jaarlijkse kalender zal verdwijnen. Honderdvijftig bruidjes werden er zondagmorgen uiteindelijk geteld die vanaf 10.00 uur al zingend en dansend door de diverse wijken trokken om de bewoners te attenderen op het jaarlijkse folklorefeest. En op het hoogtepunt, de samenkomst op het Dorsetplein, omzoomden ruim 1.500 mensen de dansende meisjes en beloonden hen veelvuldig met een spontaan applaus.

Eén zwartlopertje

Het is dan ook een vertederend gezicht. In zeven groepen verspreidden de kinderen zich - onder begeleiding van de leidsters van scoutinggroep St. Stephanus Martina - door het dorp, waar ze bij de huizen aanbelden en in de meeste gevallen getrakteerd werden op snoep of wat centjes. In Oud-Borne werd bijvoorbeeld een dansje opgevoerd op De Pellenhof, waarna de groep weer verder trok. Onder hen één jochie, een vriendje van een van de bruidjes. Het ‘zwartlopertje’ zong en danste vrolijk mee en werd als vanzelfsprekend in de meisjesvoorstelling meegenomen. Het kon allemaal…

Rond kwart over twaalf bereikten ze moe en hongerig de blokhut aan de Esstraat, waar zich even heerlijk konden uitleven op een naburig grasveldje. Het verzamelde snoep verdween in grote emmers die zo af en toe als prooi op het grasveldje werden aangereikt. De bruidjes sprongen er als hongerige wolven op af, zin als ze hadden in iets lekkers. Om iets voor enen stelden ze zich weer op aan de Oude Almeloseweg voor le grande finale, de samenkomst op het Dorsetplein.

Daar was Clarien Rietmeijer ondertussen al begonnen het veelkoppige publiek voor te bereiden op dat wat zich over enkele minuten voor hun ogen zou afspelen. Ze verhaalde over de voorbereidingen die op vrijdag en zaterdag plaatsvinden, over de herkomst van deze traditie en wat er allemaal moet gebeuren en welke organisaties dienen te worden ingeschakeld om dit evenement telkenjare te laten slagen.

Mega-lang lint

En dan is het klokslag 13.00 uur. De mallet- en jeugdslagwerkgroep én het fanfareorkest van St. Gregorius hebben dan al anderhalf hun werk gedaan en een vermakelijk concert afgeleverd als in de verte de Pinksterbruidjes hoorbaar zijn. In een mega-lang lint komen ze al zingend het plein op en zoeken ze een plekje rond de rijkelijk versierde Pinksterkroon. De vele ouders en bezoekers uit Borne en daarbuiten hebben hun mobieltjes in de aanslag om het fraaie beeld voor de eeuwigheid vast te leggen.

De Pinksterbruidjes Jinke en Lisa klimmen bij Clarien op het podium en zingen het al eeuwenoud klinkende Rosa, Rosa, bloemen op je hoed. De zeven Rosa’s dansen hand in hand rond de kroon, de rest van de bruidjes in een grote kring eromheen. Even later mogen ook de broertjes, nichtjes, vriendjes en vriendinnetjes meedoen. En natuurlijk zijn er ook veel mama’s, die zich niet laten kennen en hand in hand al zingend hun rondjes maken op het plein.

Een klein half uurtje later is het voorbij. Voor de 150 Pinksterbruidjes en het ene zwartlopertje zit Pinksteren 2018 er weer op. Volgend jaar is er een nieuwe kans. Op 9 juni 2019 zal het dan de 39e keer zijn dat deze onuitwisbare folklore in Borne herleeft. En velen kunnen nu al niet wachten. (AJ/RH/BM)