Borne herdenkt en viert 80 jaar vrijheid

Na de ingetogen herdenking van gisteren stond Borne vandaag stil bij Bevrijdingsdag. Precies tachtig jaar na de bevrijding was het dorp opnieuw het toneel van herdenking én feest.

Vrijheid voelbaar op straat

De dag begon om 10.00 uur met een bijzondere vrijheidsviering in de Stephanuskerk. Even later kleurde het Rheineplein rood-wit-blauw: kinderen haalden er vlaggetjes op, in afwachting van de Liberty Tour. Om 11.00 uur reden ruim 230 historische militaire voertuigen het dorp binnen, toegejuicht door jong en oud. Via het Dorsetplein en de Grotestraat trok de stoet richting Zenderen, met in het centrum 'Koningin Wilhelmina' die het defilé afnam.

Vrijwilligers in originele uniformen bestuurden de voertuigen en brachten het verleden heel even tot leven. “Ik vind het vreemd dat ik hier nu in vrijheid sta te kijken, terwijl mijn moeder tachtig jaar geleden op precies deze plek de bevrijding vierde,” zei een toeschouwer. “Dat besef maakt me stil. Vrijheid is niet vanzelfsprekend.”

Rheineplein vol muziek, dans en kinderplezier

Op het Rheineplein ging het feest verder. Kinderen sprongen op springkussens, genoten van gratis ranja en keken vol verwondering naar een ballonnentovenaar. Op twee podia traden lokale dansgroepen en bands op, waaronder DanceWorkx, Spiekers, M’reen & Loes en WAAZ. De sfeer was warm en uitbundig.

Zussen Dini en Reina blikken terug

Dini en Reina van Dijk – nu 95 en 92 jaar oud – groeiden op in Borne en maakten als jonge meisjes de bevrijding van dichtbij mee. Ze konden er vandaag niet bij zijn, maar hun herinneringen leven voort. “Het was avond, geloof ik,” vertelde Dini. “Plotseling kwamen er jeeps en tanks de straat in. Engelse Dorset-soldaten. Ze deelden chocolade en stukken zeep uit. Mijn broertje Henk was drie en had nog nooit chocolade gezien.”

Reina herinnerde zich vooral haar vaders reactie: “Hij zei: ‘Reina, zorg dat je een sigaret voor me krijgt!’ Ik ben naar een tank gelopen en heb met handen en voeten uitgelegd wat ik wilde. Twee sigaretten kreeg ik. Trots rende ik terug.” De blijdschap was ongekend. Mensen zongen, dansten, omhelsden elkaar. “Ik heb nog met een jongen van Lambooij gedanst,” lachte Dini. “Daar leerde ik de Engelse wals van.”

Soldaten logeren in Borne

In de dagen na de bevrijding verbleven er geallieerde soldaten bij mensen thuis. Bij de familie Van Dijk logeerden onder anderen een jonge Canadese soldaat, Paul, en later twee Engelsen: de rustige Alex en de grillige Wilton. “Soms sprong hij ineens op en sloeg zich dan op de borst, alsof het hem allemaal te veel werd,” zei Dini. “Hij had duidelijk veel meegemaakt.”

De echo van 1945

Vandaag, tachtig jaar later, reden er opnieuw tanks door de Grotestraat. Kinderen lachten, camera’s klikten, muziek klonk. En ergens, tussen feest en herinnering, weerklonk ook de echo van 1945. Vrijheid blijft iets om te koesteren. (KDS/AJ/RH/DdG/CT/HvR)