Jagers redden reekalfjes

In alle vroegte is maandagochtend net buiten de bebouwde kom van Hertme een ree aangereden. Het dier overleefde de klap niet. Een tragisch begin van de dag, maar het was ook het startpunt van een bijzondere reddingsactie. Roy uit Hertme, jager bij de Wild Beheer Eenheid (WBE) Zenderen, was een van de eersten ter plaatse. “Toen we het dier vonden, zagen we aan haar uier dat ze nog melk gaf,” vertelt hij. “Dan weet je: er zijn kalfjes in de buurt die haar nodig hebben.”

Wat volgde, was een gecoördineerde zoekactie waarbij een groep van zo’n vijftien mensen betrokken raakte. Naast jagers uit de regio sloten ook buurtbewoners, natuurliefhebbers, familieleden en een dronepiloot met warmtebeeldcamera zich aan. “Het was prachtig om te zien hoeveel mensen zich betrokken voelden. Iedereen trok z’n laarzen aan en kwam helpen.”

Zoektocht in het hoge gras

Het eerste reekalfje werd maandagavond gevonden, diep verscholen in het hoge gras en riet van het retentiegebied net buiten de bebouwde kom van Hertme. “Zo’n kalfje drukt zich volledig tegen de grond; dat zie je met het blote oog niet. Dankzij de drone met warmtebeeld konden we hem lokaliseren en voorzichtig benaderen. Daarna hebben we hem in het donker vervoerd naar een gespecialiseerde opvang in de regio.”

Na het vinden van het eerste kalfje werd direct doorgezocht naar een tweede. “We hadden eerder al een reegeit met twee kalfjes in dat gebied gezien, dus we wisten eigenlijk zeker dat er nog een was.” Toen het donker werd, besloot de groep het gebied rust te gunnen. “Kalfjes die een stukje zijn weggelopen, keren vaak later terug. Soms hoor je ze ook roepen als ze honger hebben.”

Terug naar het veld

De volgende ochtend, om half vijf, stond Roy samen met twee anderen opnieuw in de stilte te luisteren of het kalfje zich liet horen. Tevergeefs. Pas in de middag leverde een nieuwe dronevlucht resultaat op: het tweede kalfje werd alsnog gevonden en veilig naar dezelfde opvang gebracht.

Bij het binnenbrengen van het tweede kalfje kregen Roy en zijn vrouw Sharon te horen dat het eerste kalfje al merkbaar rustiger was geworden en langzaam weer begon te drinken. “Dan weet je waarvoor je het doet,” zegt Roy. “Ze horen bij elkaar. En als ze elkaar weer vinden, zie je dat meteen aan hun gedrag.”

Liefde voor de natuur

Roy benadrukt dat jagers vaak een ander imago hebben dan ze verdienen. “Mensen denken soms alleen aan het geweer, maar vergeten hoeveel liefde en zorg jagers hebben voor de natuur. Wij kennen de gebieden, houden populaties in de gaten, helpen boeren tijdens het maaien en brengen jaarlijks tientallen reekalfjes in veiligheid. We doen dit uit betrokkenheid, niet omdat het moet.”

Terug de natuur in

In de opvang krijgen de kalfjes nu de kans om aan te sterken, met zo min mogelijk menselijk contact. Zo blijven ze verwilderd, en is de kans groot dat ze over een tijdje zelfstandig kunnen terugkeren naar de natuur.

Roy hoopt dat dit verhaal ook een stukje bewustwording oplevert. “Aanrijdingen met reeën gebeuren eigenlijk het hele jaar door. Maar het voorjaar is extra kwetsbaar, omdat dan de kalfjes geboren worden. Dan is het extra belangrijk om op te letten.”

Niet aanraken

Als je een reekalfje tegenkomt, benadrukt Roy, raak het dan nooit aan. “Bel met de politie via 0900-8844. Zij zetten het door naar de verantwoordelijke in de regio. Dankzij de snelle melding van de automobilist konden wij in dit geval in actie komen. En dat heeft het verschil gemaakt.” (KDS)