
Vanaf 24 augustus zijn in de openbare galerie vele werken van kunstschilder Kees Visser te zien. Zijn werk roept verwondering en vragen op. Is het surrealisme? Of met een knipoog? De schilderijen stralen rust uit en tonen liefde voor het water. Wat ze gemeen hebben, is dat ze nieuwsgierig maken naar het verhaal erachter. Zijn werk is te zien tot 3 oktober. Op woensdagavond vertelt de kunstenaar meer over zijn werk.
Verwondering
Terwijl de kunstenaar zijn expositie inricht, staan de glazen deuren van het Koetshuis wagenwijd open. Een oudere dame met een rollator stopt en kijkt nieuwsgierig naar binnen. ‘O,’ roept ze opgewonden. ‘Weer een nieuwe expositie. Mijn zoon schildert ook. Het is wonderlijk wat u uit uw handen krijgt!’ Tevreden loopt ze verder. Ze komt zeker nog kijken als de expositie helemaal is ingericht.
Beker als overblijfsel van de watersnood
De 83-jarige Kees Visser groeide op in de Biesbosch. Zijn vader was postbode en fietste en roeide dagelijks om zes boerderijen van post te voorzien. Het water heeft dan ook een grote plaats in zijn leven en werk. De beker waaruit hij als kind melk dronk, was het enige voorwerp dat na de watersnood was overgebleven. In zijn schilderijen heeft hij deze beker met kaas, eieren en een appel verbeeld. In zijn hele oeuvre is het water terug te vinden.
Surrealisme
Het surrealisme is een kunststroming waarin de ratio wordt gecombineerd met fantasie. Er klopt iets niet in de logica of de werkelijkheid. Alledaagse objecten worden in vreemde of onverwachte contexten geplaatst, waardoor je een beeld op een andere manier waarneemt. Dubbelzinnigheid staat centraal en als kijker word je uitgedaagd om verder te kijken. De wereldberoemde kunstenaar Salvador Dalí is een bekend voorbeeld van een schilder die surrealistische werken maakte. In het werk van Visser zie je bijvoorbeeld enorme appels in een leeg gebouw liggen, een vierkant grasveld door de lucht vliegen en eieren op zandduinen liggen.
Onderzoekend
Visser ontwikkelde zijn tekenvaardigheden tijdens zijn studie aan de Kweekschool, de huidige pabo. Na verloop van tijd vulde hij zijn passie voor schilderen aan met een avondstudie aan de kunstacademie in Arnhem. Hij richtte zich daar vooral op het aquarelleren. Na zijn studie kwam hij in contact met Almelose kunstenaars. Daar stapte hij over op het schilderen met acrylverf. Telkens zoekt hij naar vernieuwing en nieuwe mogelijkheden. Zo experimenteerde hij bijvoorbeeld met perspectief om in een werk over de ‘Sahara’ bij Ommen meer diepte te creëren. Hiervoor plaatste hij geschilderde driedimensionale kaders in het werk.
Toch blijft hij één onderwerp trouw: zijn liefde voor het rivierenland. Het water komt overal in zijn werk terug. Als je voor de glazen pui van het Koetshuis staat, overvalt je een gevoel van rust. De vergrijsde blauwe tinten dragen daar sterk aan bij.
De expositie is te zien tot en met 3 oktober. Meer informatie over de lezing op 26 augustus is te vinden in de agenda van Borne Boeit. (YD)
© BorneBoeit. Op onze artikelen en beeldmateriaal rust copyright.
Voor meer informatie raadpleeg de spelregels.